birkaç dakika sonra elindeki dizüstü bilgisayarla asistan içeri girdi.bilgisayarı tasarımcı'nın önüne bırakıp odadan ayrıldı.tasarımcı bilgisayarı açıp göstereceği programı aradı.bulması çok uzun sürmdedi.bilgisayarın ekranını kadına çevirip "hadi dene" dedi.karşısında farklı renklerde 3 farklı sayı vardı.kadın:
- ne yapmam gerekiyor?
- seç birisini.
- neye göre?
- sen nasıl istersen.
kadın çok fazla düşünmedi bu cevabın üzerine ve sarı 3'ü seçti.karşısına farklı renklerde 3 farklı sayı daha çıktı.tasarımcı'ya baktı."seçmeye devam et" dediğini duyunca yeşil 6'yı seçti bu sefer.seçtikçe 3 farklı seçenek çıkmaya devam etti.bir süre sonra "sonucu gör" butonu çıktı.butona tıkladığında ekranda "yeşil 4" çıktı sadece.tasarımcı'ya sordu:
- bu ne demek oluyor?
- basit bir program.
- biraz daha açıklar mısınız?
- tabii.program 1'den 9'a kadar olan rakamları sarı, mavi, beyaz, mor, kırmızı, siyah, yeşil, pembe ve turuncu renklerde karışık olarak gösteriyor.yaptığın seçimleri hafızasında tutup en çok hangi rakamı ve rengi seçtiğini gösteriyor.
- peki bunu önemli kılan ne?
- dediğim gibi basit bir program bu.
- bundan ne öğrenmem gerekiyor?
- en sevdiğin renk yeşil değil mi?
- evet.
- ya en sevdiğin sayı?
- 4 demiyeceksin heralde.
- sen öyle diyorsun.
- nasıl yani?
- seçimlerin bunu gösteriyor.sen böyle düşünmesen bile bilinçaltın bunu gösteriyor.tabii bu program çok basit bir yöntem ve hata payı da çok yüksek.amacımız bunu hatasız ve daha geniş bir alanda uygulayabilmek.bu oyunla amaçladığımız tam olarak bu.insanların kendilerinin bile farkında olmadıkları, bilinçaltından geçenleri bilmek ve yönlendirebilmek.
kadın bunun sonucunda olabilecekleri düşündü.eğer bu veriler tam olarak kullanılırsa yapılabileceklerin sınırı yoktu.garip bir his vardı içinde.ama bu korkudan çok bu projede yer almanın verdiği heyecandı..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder