yine aynı kabus

kan ter içerisinde uyandı.son zamanlarda çok sık gördüğü bir kabustu bu.yine aynı şey oluyordu.bunları psikoloğuna anlattığında iş hayatının stresinden kaynaklandığını söyleyip, en azından birkaç haftalık bir tatile çıkmasını tavsiye ediyordu.fakat çok umursamadı bu dediklerini.psikologların tedavi konusunda bir yardımı olduğuna inanmazdı.onun için dert dinleyen bir arkadaştan ibaretlerdi, arkadaşlarına anlatamadıklarını anlattığı kimseler.saate baktı henüz 2:37'ydi.işe gitmesine daha çok vardı.mutfağa gidip bir bardak su doldurdu ve kendine gelmeye çalıştı.niye sürekli aynı kabusu görüyordu? bunu sordu defalarca kendine.ama bir cevap bulamıyordu.gördüklerini düşündü tekrar.başını hatırlamıyordu ama sonu çok nette.işyerinin terasında boşluğa doğru bakarken "bu şekilde bitmek zorunda değil.kurtulmak senin elinde." diyen bir ses duyuyordu.arkasını dönüp baktığında ona elini uzatan bir kadın.tam elini uzattığında dengesini kaybedip boşluktan aşağı süzülürken uyanıyordu.bunları düşünürken iyice kaçmıştı uykusu ancak uyuması gerekiyordu.bir bardak daha su içip yatağına döndü.hala gördüğü kabusu düşünüyor olsa da birkaç dakika içinde uyumuştu bile..