eve gitmek çok vaktini almadı.içeri girip kitabı salondaki masaya bıraktı.yorgundu ancak içinde yazılanları da merak ediyordu.perdeyi aralayıp dışarıya baktı.yol boyunca birilerinin onu takip ettiği izlenimine kapılmıştı ancak kimseyi göremedi.sokak bomboştu ve sandığı gibi kimse izlemiyordu onu.perdeyi kapatık koltuğa oturdu.işlerin stresinden paranoyaklaşmaya başladığını düşündü.sıcak bir duş yorgunluğuna iyi gelir hem de kafasını toplamasına yardımcı olur diye duşa girecekti.banyoya girip musluğu açtı, su sıcaktı.kafasında hala kitapçıdaki o kadın vardı.
kimdi o?
o kitabı niye ona vermişti?
kadını kafede görmesi tesadüf müydü yoksa onun için mi oradaydı?
daha doğrusu kitabı vermek için mi gelmişti oraya?
ve ne vardı o kitapta?
soru çoktu ancak henüz bir cevap yoktu elinde.tam üzerindekileri çıkarırken içeriden bir ses duydu.sanki kapı açılıyordu.içeriye doğru seslendi:
- kim var orada?
bir yanıt alamamıştı.musluğu kapatıp dikkatle dinledi ancak hiçbir ses gelmiyordu içeriden.ses çıkarmadan salona doğru ilerledi yavaş yavaş.kapı tam karşısındaydı ve içeride kimse yoktu.gidip kapıyı açtı ve merdivenlerden aşağıya baktı, hiçkimse yoktu.eve dönüp kapıyı kilitledi.derin bir nefes alıp kendine gelmeye çalıştı."deliriyor muyum acaba ben?" diye düşünüyordu her şeyden habersiz..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder