telefonu çaldı.arayan annesiyle.çok sık konuşamıyorlardı son günlerde.eski işyerinden ayrılıp yeni bir işe başladığını bile söyleyememişti.uzun uzun konuştular hepsini.annesi zaten hep takdir eder, onaylardı yaptıklarını.onunla konuşmak iyi hissettirdi kendini.birilerinden iyi bir şeyler duymak iyi gelmişti.telefonu kapattığında hafif bir tebessüm kaldı yüzünde.yapılacak bir çok işi vardı.en kısa zamanda bir rapor hazırlaması gerekiyordu."oyun" ve oyunla ilgili bilgilerin bulunduğu dosyalar masanın üzerinde duruyordu.merak ediyordu ne olduğunu ama henüz açıp bakamamıştı.genel müdür'ün isteğiyle öncelikli olarak şirketin eski mali dosyalarını gözden geçirmesi gerekiyordu.oyunu orada bırakıp şirkete gitmesi gerekiyordu.tüm evraklar oradaydı.şirkete gidip odasının bulunduğu kata çıktı hemen.odasına girdiğinde dosyaların onu beklediğini fark etti.masasına gidip çalışmaya başladı ancak aklında hep o oyun vardı.bir an önce raporunu bitirip oyunu incelemek istiyordu.dosyaları incelerken kapı çalındı.içeri gelen tanımadığı birisiydi."size nasıl yardımcı olabilirim?" diye sordu.kadın gülümseyerek:
- ben sana yardımcı olmaya geldim..
- siz kimsiniz?
- profesör söylemedi mi sana?
kadının suratında "hayır" anlamındaki ifadeyi görünce devam etti konuşmaya..
- boşver.zaten hep eksik yaparlar işlerini.ben rapor hazırlaman gereken oyunun tasarımcısıyım.seninle oynamak istedim bu oyunu.raporunu hazırlamana bir yararı olur belki..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder